پس از آنکه اندی برنهام، نخست‌وزیر بریتانیا، مدعی شد ایران به احتمال بسیار زیاد در این ماجرا دست داشته و سپاه پاسداران هدایت آن را برعهده داشته است، لندن از تحریم‌های جدید علیه ایران خبر داد و سفیر جمهوری اسلامی ایران را احضار کرد. همزمان، ۲۹ کشور با انتشار بیانیه‌ای مشترک، فعالیت‌های خشونت‌آمیز منتسب به ایران را محکوم کردند و دبیرکل ناتو نیز این بیانیه را تایید کرد؛ تحرکاتی که تهران آن‌ها را بخشی از کارزار ایران‌ستیزی می‌داند.

روزنامه خراسان در شماره امروز خود به پرونده اتهام‌زنی بریتانیا علیه ایران درباره حادثه پایگاه هوایی فیرفورد پرداخته است. خراسان با رویکردی انتقادی، هماهنگی لندن با متحدان غربی و احتمال زمینه‌سازی برای دور تازه‌ای از تقابل نظامی را برجسته کرده و پایگاه فیرفورد بریتانیا را هدفی مشروع برای ایران دانسته است.

ماجرای فیرفورد چه بود؟

ماجرا از ۲۷ سپتامبر آغاز شد؛ زمانی که پلیس بریتانیا از بازداشت پنج نفر در نزدیکی پایگاه هوایی سلطنتی فیرفورد در جنوب انگلستان خبر داد. سه دستگاه ون مرتبط با این افراد توقیف شد و مقداری بنزین در آن‌ها به دست آمد، اما هیچ ماده منفجره‌ای کشف نشد. در ادامه، دو نفر دیگر نیز بازداشت شدند. هر هفت مظنون در نهایت بدون طرح اتهام رسمی و با قرار وثیقه آزاد شدند. اطلاعات روشنی درباره ماهیت تهدید ادعایی و شواهد مرتبط با آن منتشر نشده است. با این حال، اندی برنهام روز ۱۲ اکتبر در پارلمان بریتانیا مدعی شد که این طرح به احتمال بسیار زیاد در ایران هماهنگ شده و تقریباً به‌طور قطع از سوی سپاه پاسداران هدایت شده است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، نیز پیش‌تر مدعی شده بود که تهدید امنیتی مرتبط با ایران، واشنگتن را مجبور کرده است بمب‌افکن‌های راهبردی بی‌ـ۱ خود را از فیرفورد خارج کند. با این حال جزئیات عمومی روشنی از شواهد این تهدید ارائه نشده است.

آیا اصلا در فیرفورد حادثه تروریستی رخ داد؟ 

برشی از گزارش خراسان، روزنامه نزدیک به قالیباف در این رابطه: شگفت آن که این ادعاها در حالی مطرح می شود که دولت بریتانیا نه تنها هیچ گونه اسنادی از دست داشتن ایران در این اتفاق منتشر نکرده، بلکه اساسا تاکنون پلیس انگلستان هیچ سند و شواهدی مبنی بر این که این اتفاق یک حادثه تروریستی بوده هم در اختیار رسانه ها قرار نداده است. از طرفی همه ۷ نفری که در رابطه با این اتفاق در اطراف این پایگاه دستگیر شده بودند، دارای تابعیت بریتانیایی بوده اند (یکی از مظنونان دارای تابعیت دوگانه ایرانی- بریتانیایی است) و هیچ مواد منفجره ای هم از آن ها کشف نشده و همه آن ها هم به قید وثیقه آزاد شده اند. سوال این جاست که اگر شواهد کافی برای محکومیت این افراد برای انجام یک حادثه تروریستی آن هم با هدایت یک دولت خارجی وجود داشت، پلیس انگلستان به همین راحتی این افراد را آزاد می کرد؟ و اگر شواهد کافی حتی برای در بازداشت نگه داشتن این افراد وجود نداشته چگونه دولت بریتانیا با همراهی متحدانش بدون هیچ سند و مدرکی، ادعای دروغ دست داشتن ایران در این حادثه را مطرح کرده است؟

پروژه فیرفورد یا مقدمات آغاز جنگ؟

خراسان در ادامه با مشروع دانستن حمله احتمالی به پایگاه‌های بریتانیا می‌نویسد: دولت بریتانیا در شرایطی بدون هیچ گونه سند و مدرکی این تهمت دروغ را به ایران نسبت می دهد که با توجه به اعتراف بسیاری از رسانه های غربی و مارک روته دبیرکل ناتو، نه تنها بریتانیا بلکه بسیاری از کشورهای اروپایی امکان استفاده از پایگاه های هوایی خود (شامل دیگو گارسیا و فیرفورد) را برای حمله به خاک ایران در اختیار ارتش آمریکا قرار داده بودند؛  از طرفی ارتش بریتانیا بارها با صدور بیانیه های رسمی از همکاری مستقیم با آمریکا و اسرائیل در رهگیری موشک های ایرانی و ارائه انواع دیگری از خدمات لجستیکی خبر داده بود. این موارد در کنار نقش مستقیم تروئیکای اروپایی شامل بریتانیا در زمینه سازی حمله نظامی به ایران با فعال کردن غیرقانونی مکانیسم ماشه، بیانگر همدستی انکارناپذیر این کشور در ترور و کشتار مردم و مقامات ایرانی است. با این اوصاف می توان استدلال کرد با توجه به قوانین بین المللی هرگونه حمله ایران به این پایگاه ذیل حق دفاع مشروع ایران تعریف می شود و در چنین شرایطی ایران نیازی به انجام این چنین عملیاتی نخواهد داشت و حتی می تواند به صورت مستقیم این پایگاه ها را هدف قرار دهد؛ موضوعی که با توجه به هشدارهای صادرشده مبنی بر فرامنطقه ای کردن جنگ از سوی مقامات ایرانی در صورت شروع دور بعدی جنگ، می تواند رنگ واقعیت به خود بگیرد و بیانیه چند کشور تحت الحمایه آمریکا هم جلوی آن را نخواهد گرفت.