سینماروزان: واکنشهای وطن طلبانه‌ی داریوش اقبالی خواننده مهاجر ایرانی با هجمه ی برخی تجزیه طلبان مواجه شده است.

شهرام رونقی در رادیوال‌ای بیان کرد داریوش فقط به دلیل اینکه از لزوم همبستگی برای ایران و حفظ تمامیت ارضی آن حرف زده و زیر بار بزن و بکوب به هنگام بمباران ایران نرفته با هجمه‌ی برخی از آنهایی روبرو شده که فکر می‌کنند غربیون میتوانند برایشان آزادی بیاورند.

داریوش که از اصالتا میانه ای محسوب میشود، از همان زمان جنگ دوازده روزه مخالفت خود را با تجریه طلبان نشان داده و در گفتگوهای شخصی با هنرمندان لس‌آنجلسی، خواستار حمایت از یکپارچگی ایران شده و اخیرا حین جنگ رمضان نیز خط قرمز خود را «ایران» دانسته و تاکید کرده که در مساله‌ی وطن با هیچ کس شوخی ندارد.

داریوش اقبالی که سابقه زندانی شدن توسط ساواک در سالهای پیش از انقلاب بابت خواندن قطعاتی مثل بوی گندم، جنگل، بن بست، علی کنکوری و… را دارد، بارها مشی ایران‌گرایی خود را با اجرای ترانه‌هایی نظیر وطن، با من از ایران بگو، خاک خسته، مرا به خانه‌ام ببر(جنتی عطایی)، نامه به وطن(اشرف الدین قزوینی)، بچه‌‌های ایران(هادی خرسندی)، خاک خوب من(عباس مرادی)، شمالی(مسعود امینی)، قهرمانان وطن(همایون هشیارنژاد)، میسازمت وطن(سیمین بهبهانی)، کهن دیارا(نادر نادرپور) و…، نشان داده است.

داریوش در عین حال ارادت خود به شاعران اساطیری ایران و ازجمله مولوی و حافظ را در دو آلبوم معشوق همین جاست-ساخته و پرداخته‌ی فرزین فرهادی، نوازنده و آهنگساز برجسته‌ی ایرانی آمریکایی- نمایانده.